ßütün susmaları ezberine alıp gidiyorsun,

yetimliğime düşüyor sana uzanmaya çalışırken ellerim...

bir köşe başında gülüşüm yağmalanıyor,

gözlerim, sen bakıyor aynalara;

içimdeki ağır bir düşten suskunluğuma uyanıyorum.

yazgımı yaşıyorum, yazdıklarımsız;

umudu çökertilmiş gençliğimden firar ediyor gülüşüm...

sense, susmaya devam ediyorsun...



kırmızı mürekkepli intiharlar taşıyor gözbebeklerinden aşağı,

ayrılık önsözü bir şiir kanıyor içimde,

saklı sevdalar büyüten;

ve çoğunu çürüten şehirlerden geçiyorum...

gözlerin, kalabalık bir kent oluyor karşımda

kalabalıklığına özendiriyorsun başka yaşamları...

oysa, sen de biliyorsun;

iç kanamalı çoğul bir yalnızlığa hapsolduğunu...

ve ne yaparsak yapalım,

suskularımıza yenileceğimizi bir gün;

adın gibi biliyorsun...



biliyor musun;

şimdilerde öyle bir kent ki burası,

sevgiler bile yalan olmuş;

birbirine üstünlük kurma çabası içerisinde herkes.

gülmek, nefes almaktan önce geliyor...

sevgi sözcükleri bile ürkek birer virgül olmuş

yapmacık konuşmalarda...

anlamdan ziyade;

cümlelerine değişik bir hava katmak isteyenlerin

kullandığı bir dil sadece...

başkalarını küçük düşürmekse,

sahte mutluluğa kaçışın en bildik senaryosu...


susmak, zorunlu bir eylem buralarda;

zamanın kurguladığı...

suskunluğuna bir insanın, gizli cevaplar aranıyor sürekli,

saklı tutulan yaşamı sorgulanıyor;

her göz bebeği oynatışında...


Ve ben bu anlamsızlığında kaybolmuşken

koca bir kentin,

zihnime emir kılıyorum

sana sustuğum en uzun cümleyi;


'' HAYALLERİNİN KİRLETİLMESİNDEN SONRA

TEK ARZULARI, YARIM KALAN HAYATLARININ

BU DÜNYADAKİ KARŞILIĞINI BULMAK OLAN

YAŞAM YORGUNU İNSANLARIN,

DÜŞKIRIKLARININ ENKAZINDAN ÇIKARDIKLARI

BİR YUDUM GÜLÜCÜĞÜ,

SUNİ TENEFFÜSLERLE HAYATA DÖNDÜRME

ÇABASI GİBİ BİR ŞEYDİ; BU KOCA KENTE

KAFA TUTUP;

SENİN İÇİN NEFES ALMAYA DEVAM EDİŞİMİN

ASIL NEDENİ ... ''

:closedeyes: