Büyük generallerin çöküşleri de yükselişleri gibi muhteşem olmuştur tarih boyunca. Romalı Varus Orta Avrupa'yı dize getirdikten sonra İmparator Augustus'un gözdesi olmuş, Teutoburg Ormanı'nda üç lejyonu Alman yerlilere kurban verince de kafasını koltuğunun altına alıvermiştir. Yarbay Custer kızılderililere karşı pek çok zafer kazanmış (o konuya girmeyelim) bir West-Point mezunuydu ve bir gün çok büyük bir general olması bekleniyordu. Tabii Little Big Horn'da iki bin süvarisiyle birlikte canından olmasaydı. Mareşal Montgomery Kuzey Afrika'da Rommel'e üstünlük sağlayınca İngiltere'de ulusal kahraman ilan edildi. Market Garden Operasyonu'ndan sonra ise bir taburun komutasını bile alamadı.

Büyük general lafı geçince Napolyon'un ismini anmadan geçmek olmaz elbette. Bir elini ceketinin içinden çıkarmayan ve paraya büyük önem veren lider, savaşmayı bilmeyen bir milletten ordu kurup Paris'ten yola koyularak Moskova önlerine kadar başarıdan başarıya koşmuş, Fransız devrimini Kıta Avrupası'na yaymıştır. Hakim olduğu dönemi o kadar çok etkilemiştir ki, kendi dönemindeki savaşlara "Napolyon Savaşarı" ismi verilmiştir. Tabi tüm bunlar ömrünün son yıllarını tanrının bile unuttuğu bir adada hasta bir şekilde sürgünde geçirmesine engel olamamamıştır.

Peki ben neden bu yazıya böyle bir başlangıç yaptım? Bunun iki nedeni var. Birincisi oyunumuzun adının "Cossacks II: Napoleonic Wars" oluşu, ikincisi de bu oyunun kaderinin de büyük generallerle benziyor oluşu. Hem de çok.

Gerekli olan...


Hatırlarsanız ilk Cossacks çıkalı bir hayli zaman geçti. İlk oyunu benim emektar P200 MMX'te çalıştırırdım. O kadar fazla zaman geçti yani. Gel zaman git zaman pek çok yama ve eklenti çıktı ilk oyuna. CDV ve GSC ise işin suyunun çıktığını geç farkettiler ve bir hayli zaman sonra ikinci oyunu çıkaracaklarını duyurdular. Türlü erteleme haberleri ile birlikte ikinci oyun da bir hayli gecikmeyle çıktı ve geldi karşımıza (demek ki hakikaten bayağı zaman olmuş). Maalesef kaderi de pek çok beklenmiş ve gecikmeyle gelmiş oyun ile aynı oldu. Nasıl mı?

Beklenip geciken oyunlar çıktıklarında çok dezavantajlı bir durumda olurlar. Herşeyden önce teknolojileri geciktikleri süre kadar eski olur. Yapımcı ekip de sürekli artan bir baskı altında olduğu için pek çok ayrıntıyı istemeden atlar ve sonuçta nispeten eski ve eksik bir oyun çıkar karşımıza. Bu durum yamalarla kurtarılmaya çalışılsa da artık çok geçtir. Oyunumuz hayal kırıklığı yaratmış oyunlar kervanındaki yerini almıştır bile. Bu durum malesef Cossacks II'de de farklı değil.