Açıkçası Solid Snake ile tanışmamız onun belki de oyun dünyasında son kez yer aldığı bu yapımla oldu. Bunu önceden belirtmeliyim çünkü oyunu ilk aldığımda yazarken hem serinin takipçisi insanların hoşuna gitmeyecek şeyler yazma olasılığım olduğunu düşünüyordum. Diğer yandan çok seveni olmakla birlikte Kojima�nın oyun anlayışını çağdışı olarak da nitelendiren insanların da var olması beni ilk bakışta Araf�da kalmış objektif bir incelemeyle karşınıza çıkmaya itse de birkaç paragraf yazdıktan sonra oyunun özüne ters düştüğüm hissine kapılmama neden oldu. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots doğası gereği nötr olarak incelenemeyecek bir oyun. Hissettirdiği duyguların ve deneyimin artı ya da eski kutuplarda olduğunun hiç önemi yok; tartışmasız bu düzlemin hayal edilebilecek en uç noktalarında olduğu kesin. Oyun dünyasındaki kariyerim boyunca böyle bir dünyanın yükünün altına girebilecek ve koridorun sonunu görebilecek tek karakter tanıyorum.

Old Snake ile ilk tanışmamız diski konsola takmamın hemen ardından gerçekleşti. Günahlarının yüküne hastalığının yıprattığı bedeniyle karşı koymaya çalışan bir adam. PlayStation 3 ön yüklemesini yaparken ekranın bir köşesinde sakince paketten çıkardığı sigarasını yakıp derin derin içerken daha önce hiçbir oyunda bir karakterle bu kadar uzun süre göz göze geldiğinizi, bu kadar detaylı gözlemleyip benimsemediğinizi fark ediyorsunuz. Yapımcı beş ana bölümden oluşan oyunda bölüm aralarında ara yüklemeler yapan farklı bir sistem kullanıyor.

Bu ilk tanışma benim için aynı zamanda sadece o her zaman güzel oyunlar için söylediğim sıradanlaşmış �sıra dışı deneyim� yakıştırmasından farklı, daha önce hiçbir oyunda hissetmediğim yoğunlukta bir dünyaya çekti. 22 saatlik soluksuz geçen bu yolculuk size yirmi seneyi devirmiş serinin Snake'e veda edeceği(?) son demlerden kesitleri oynamanın yanı sıra hikâyenin öncesine de ait olan soru işaretlerinin büyük kısmına ışık tutuyor. Bunu yapmak için oldukça uzun diyaloglar ve ara sahneler kullanılmış. Bazen dakikalarca süren bu ara videolar ve sahnelerdeki anlayış oyunun yapım aşamasında güdülen sinematik kaygının daha önce hiçbir oyunda olmadığı kadar belirgin hissedilmesini sağlıyor. Kojima ve takımı bunu gerçekleştirirken ellerindeki 50 GB data saklayan çift katmanlı blu-ray diskinin büyüsüne kapılıp bu büyük alanı rahatça yüksek çözünürlüklü videolarla doldurarak göz boyayabilirdi. Ancak oyun içerisinde gördüğünüz her bir sahne gerçek zamanlı oyun motoru kullanılarak üretilmiş oyun içi görüntülerden oluşuyor. Geliştirdikleri sağlam oyun motoruna çok güvenen yapımcılar karakter çizimleri ve kamera açılarına eşlik eden ve uzak ara gördüğümüz en iyi çevresel ses ve müzik deneyimiyle bu bütünü tamamlıyorlar. Bu uzun aralıkların aksiyon severleri sıkabileceği düşünülerek videolarda kullanıcının kontrol edebildiği kamera açısı kontrolü ve flashbackler ile zenginleştirilmiş.



Sadece hikâyenin öncesi değil son oyundaki ilerleyişi hakkında bile tek başına konuşulacak çok şey olsa da son yapının konusu kısaca şu şekilde gelişiyor. Solid Snake'in genetik ikizi Liquid, Patriot'ların egemenliğinde dünyada hüküm süren savaş ekonomisini yok edip yerine tüm dünyayı kontrol altına alabileceği bir kaos ortamına sürüklemek için harekete geçer. Savaş ekonomisi ve nano teknoloji artık sadece silahlarda değil askerlerin kanında dolaşmakta bu sayede kendi dinamiklerini kontrol edebilen bir oyuna dönüşmüştür. Solid Snake ise hızla yaşlanmasına neden olan ölümcül hastalığına rağmen son görevinde bu büyük komplo teorisini göçertmek üzere harekete geçer.