Uzay solucanları silikon bazlı, iri ve derin uzayın soğuk ortamında yaşayabilen canlılardır.

Astroidlerde bulunan mineraller, yıldızsal enerji emisyonları ve boşlukta yaşayan mynock gibi daha küçük canlılarla beslenirler. Bu yüzden çoğunlukla astroid kuşaklarında yaşamayı tercih ederler. Astroidler arasında bir taştan diğerine vücutlarını iterek atlayabilirler. Bunun içinde etraftaki cisimlerin kütlesini, rotasını ve hızını hesaplayabilen çok gelişmiş algılayıcı organlarından faydalanırlar. Bu organları avlanırken de kullanırlar.



Uzay solucanları vücutlarından makine yağı ve çeşitli hammaddeler üretmek için avlanıldıkları gibi bazı yörünge tersaneleri ve uzay limanlarında işletmeciler tarafından baş belası mynockları temizlemeleri için de tutulurlar.

Uzay solucanları çoğunlukla on metre uzunluğa ulaşırlar ve bölünerek çoğalırlar. Fakat nadiren de olsa bu bölünmeyi tetikleyen biyolojik reaksiyon meydana gelmez ve uzay solucanları büyümeyi sürdürüp çok daha büyük boyutlara ulaşabilirler. Galakside dev uzay gemilerini bile tek lokmada yutabilen kilometrelerce uzunluktaki uzay solucanları ile ilgili pek çok hikaye anlatılır. Kesin olarak varlığı kanıtlanan en büyük uzay solucanı ise 900 metre boyundaydı.