Toulouse maçının 90 dakika analizinde mümkün olduğunda şaşkınlığımı paylaşmaya çalışmıştım...



Toulouse maçının 90 dakika analizinde mümkün olduğunda şaşkınlığımı paylaşmaya çalışmıştım... Sağolsunlar sahadaki ‘şaşkınlar’ da bu konuda bana bolca yardımcı olmuştu.
Ama daha şaşıracağımız günler, kısmette ‘beterin beterini’ de görmek varmış.
Manisa deplasmanı öyle bir görüntü verdi ki, bunun beterinden gerçekten de Allah saklasın.
Hırs gitmiş, istek bitmiş, sanırsınız kupanın formalite maçı. Girdi de atamadı desek pozisyon yok. Kimse midesinden konuşmasın, çift forvetliyken bile iki ‘golcüsünün’ golünden geçtik, denemesi yok. Öne geçse belki skoru tutar ama geriye düşünce Trabzonspor maç değil, bu rahatlıkla ancak boş vakitlerinde kuzu çevirir!

Broos’un 7-24 çalıştırdığı, bir sağda bir solda kullandığı Engin’in 8’deki güzel şutu direkten dönerken, 16 Isaac’in dua vaktiydi... Nizamettin soldan kesti, o gelişine vurdu, Sylva’nın bakışları arasında çoktan gol olmuştu: 1-0. Sonra gitti, ellerini açtı, mübarek Ramazan günü duasını yaptı! Belli ki, ‘Allah’ım eldekilerden daha iyiyim, fırsat ver de göstereyim’ demişti.

Sonra takımın tek ‘canlısı’ Engin ilk yarım saatin henüz geçildiği anlarda yine bir akın başlattı. Soldan geldi, ön direğe kesti. Ama ‘aşırı gizli forvet’ Selçuk elinden geleni yapmasına rağmen kötü vurdu, sonucu auttu.
İkinci yarı ilkinden daha kötüydü Trabzonspor adına. Manisaspor, kontrollü ve hep tetikte olunca Bordo-Mavililer iyice sıkıştı, pozisyon sayısı da azaldı. 57’de Gökhan ‘öylesine’ vurdu, ona da savunma siper oldu. 2 dakika sonra bildik bir girişim vardı Trabzon adına. Yan topta Song indirdi, Egemen ise dönüp vurmak için fazla vakit geçirince o umutlar da eridi. Sonra bir kaç kez Engin geldi, etkisizdi ve 90 dakika da böylece bitti. Bir önerim var tüm Trabzonlu oyunculara; bizimkiler az geliyorsa son 3 maçı bir izleyin ve kendinize not verin!

FANATİK