Aşklar dökülüyor gözlerimden

Bir tarafı hep kırık kalpli

Denizler gibi büyüyor acının beşiği

Dargın ve boş kendine yabancı

Göğün çıplak şarkılarıdır şimdi

Bulutlarda sallanan

Ben ve öteki

Şehrin düşle sevişen mavi bedeni

Katılırcasına ölünen yitik bir öyküden

Çekip al beni ve kurtar sana çocukça bakan

Kirlenmiş utangaç saçlarımı

Ellerinde biriktirdiğim gecenin renginden

Acıdan doğar insan

Aşktır insanı yaratan…

Aşklar dökülüyor gözlerimden

Bir tarafı hep kırık kalpli

Denizler gibi büyüyüp

Acının boş beşiğinde

Kendini kurban eden

Ben ve öteki

Geride bıraktığımız bir tek göğün

Gözü yaşlı maviliğidir şimdi

Acıdan doğar insan

Aşktır insanı yaratan…